Pojęcie „współmałżonka” obejmuje współmałżonków tej samej płci

Rozpatrywana przez Trybunał sprawa dotyczyła R.A. Comana – obywatela rumuńskiego i R.C. Hamiltona – obywatela amerykańskiego, którzy zawarli związek małżeński w Brukseli. Małżonkowie zwrócili się do rumuńskich organów w celu uzyskania prawa legalnego pobytu powyżej trzech miesięcy dla R.C Hamiltona, jako członka rodziny R.A. Comana. Podstawą wniosku była dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniająca rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylająca dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG.

 

Małżonkowie otrzymali odpowiedź odmowną, w której organy rumuńskie wskazały, iż Rumunia nie uznaje małżeństw homoseksualnych i dlatego R. C. Hamilton nie może zostać uznany za małżonka R.A. Comana, w konsekwencji czego przysługuje mu prawo pobytu na terenie Rumunii jedynie przez trzy miesiące.

 

Po wniesieniu przez małżonków do rumuńskiego sądu skargi o stwierdzenie istnienia dyskryminacji ze względu na orientację seksualną w odniesieniu do wykonywania prawa do swobodnego przemieszczania się w Unii, zapytanie to skierowane zostało przez Trybunał Konstytucyjny w Rumunii do rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości.

 

Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2018 r. w sprawie o sygn. akt C-673/16 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że „chociaż państwa członkowskie mają prawo decydowania, czy chcą dopuścić możliwość zawierania małżeństw homoseksualnych, to nie mogą naruszać swobody pobytu obywatela Unii na swoim terytorium, odmawiając wydania jego mającemu tę samą płeć współmałżonkowi, będącemu obywatelem państwa nienależącego do Unii, pochodnego prawa pobytu na swoim terytorium”.

 

Trybunał Sprawiedliwości wskazał, iż rozstrzygnięcie to nie ma wpływu na instytucję małżeństwa w państwach członkowskich, gdyż jest to materia należąca do kompetencji państwa członkowskich i w związku z tym państwa członkowskie nie są w żaden sposób zobowiązane do wprowadzania w prawie krajowym instytucji małżeństwa homoseksualnego. Zatem wskazane rozstrzygnięcie i wynikający z niego obowiązek, jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości „nie narusza tożsamości narodowej ani nie zagraża porządkowi publicznemu danego państwa członkowskiego”.

 

Jeżeli są Państwo zainteresowani uzyskaniem szczegółowych informacji prosimy o kontakt z Katarzyną Musiałek – adwokat@keller.pl, tel. + 48 71 781 84 70.

 

Powyższe materiały mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady prawnej. Jeżeli są Państwo zainteresowani uzyskaniem szerszych informacji, prosimy o kontakt z Kancelarią.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

^