Zaufanie Klientów

rzetelność i fachowość

Zapraszamy do zapoznania się z nowym Newsletterem KPG, w którym m.in. poruszamy kwestię podmiotów podszywających się pod Rejestr Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego oraz omawiamy zagadnienia związane z nową piętnastoprocentową stawką podatku dochodowego dla małych podatników oraz dla podatników rozpoczynających działalność.

Paulina Tomaszczuk

Uwaga na podmioty podszywające się pod Rejestr Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego i wzywające do uiszczania opłat na ich rzecz.

W ostatnim czasie otrzymaliśmy od Państwa szereg zapytań dotyczących kierowanych do Państwa wezwań do zapłaty od podmiotów, które swoją firmą nawiązują do nazwy Rejestr Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Firmy tychże podmiotów zazwyczaj różnią się jednym słowem od nazwy Rejestr Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego np. zamiast słowa „sądowy” używają słowa „sądowny”, albo zamiast słowa „przedsiębiorców” posługują się słowem „przedsiębiorstw”.

Wezwania wizualnie przypominają pisma urzędowe, jest w nich wskazana firma nadawcy, często są opatrzone długim numerem, który ma na celu skojarzenie z sygnaturą akt sądowych. W treści wezwań ich autorzy powołują się na ustawy lub regulaminy wewnętrzne. Zwrócić jednak należy uwagę, że określenie ustawy ogranicza się zazwyczaj do wskazania numeru Dziennika Ustaw, ale już bez roku jego wydania, nigdy też nie ma podanej nazwy ustawy, co oznacza, że takich ustaw nie ma w polskim systemie prawnym. Wszystkie te podmioty są prywatnymi instytucjami i nikt nie ma ustawowego obowiązku uiszczania jakichkolwiek opłat na ich rzecz.

Często w treści wezwań pojawia się zdanie „niniejsze pismo zostało sporządzone na podstawie art. 66 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. k.c. (Dz. U. 2014 poz.121 z późn. zm.)”. Zdanie to oznacza, że pismo to stanowi ofertę w rozumieniu art. 66 § 1 Kodeksu Cywilnego. Oferta jest oświadczeniem woli zawarcia umowy, natomiast oferta nieprzyjęta gaśnie w całości. Zatem podmioty składają ofertę wpisania danych do prowadzonych przez nie prywatnych rejestrów lub za pozostawienie danych w tychże rejestrach, za odpowiednią cenę. Wobec powyższego, jeżeli Państwo nie są zainteresowani pozostawaniem w takim rejestrze, nie przyjmują Państwo oferty, co nie wymaga żadnych dodatkowych działań, nie ma nawet obowiązku udzielania odpowiedzi na te wezwania.

Wskazać należy, że Rejestr Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nie wzywa do dokonywania jakichkolwiek opłat na jego rzecz, jeżeli nie był wcześniej złożony przez Państwa wniosek o wpis. Zasadą jest bowiem dokonywanie wpisów na wniosek, wpisy z urzędu dokonywane są tylko w sytuacjach wskazanych w ustawie, takich jak np. ustanowienie przez Sąd z urzędu likwidatorów spółki. Do każdego wniosku składanego do KRS powinien zostać dołączony dowód uiszczenia opłaty sądowej w odpowiedniej wysokości, jak również dowód uiszczenia opłaty za ogłoszenie wpisu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. Wysokość opłaty zależy od rodzaju wniosku i jest uregulowana w Rozdziale 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Tytułem przykładu wskazać należy, że opłata od wniosku o dokonanie zmiany wpisu dotyczącego podmiotu wpisanego do rejestru przedsiębiorców wynosi 250 zł, a opłata od wniosku o przyjęcie dokumentów, o których sąd czyni wzmiankę w rejestrze, wynosi 40 zł. Do tych opłat dolicza się opłatę za publikację w MSiG w kwocie 100 zł.

Nie wolno nadto zapominać, że rejestr sądowy prowadzą sądy rejestrowe a nie żadne inne podmioty. Sądem rejestrowym jest sąd rejonowy (sąd gospodarczy) właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę podmiotu, którego dotyczy wpis w rejestrze.

Jeżeli są Państwo zainteresowani uzyskaniem szczegółowych informacji prosimy o kontakt z Pauliną Tomaszczuk – Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. , tel. + 48 71 781 84 70.

Jakub Bober

Od 1 stycznia 2017 r. obowiązuje nowa, preferencyjna piętnastoprocentowa stawka podatku dochodowego dla małych podatników oraz dla podatników rozpoczynających działalność.

Ustawa z dnia 5 września 2016 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. 2016, poz. 1550), która weszła w życie1 stycznia 2017 r., wprowadziła preferencyjną 15% podstawę opodatkowania.

Oczywistym celem ustawodawcy jest w tym wypadku zwiększenie konkurencyjności polskiej gospodarki w stosunku do innych krajów europejskich, gdzie stawki podatku dochodowego od osób prawnych są jeszcze niższe (np. Irlandia). Po nowelizacji art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnicy zostali podzieleni na dwie grupy. Podstawa opodatkowania „grupy głównej” pozostała niezmieniona i wynosi nadal 19%. Podstawa opodatkowania „grupy preferencyjnej” została obniżona z 19% do 15%. Zakres podmiotowy grupy preferencyjnej został ograniczony do małych podatników oraz podatników rozpoczynających działalność.

Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2016, poz. 710) za małego podatnika uznaje się podmiot, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 Euro. Przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Podmioty dopiero rozpoczynające swoją działalność z mocy prawa nabywają przywilej skorzystania z obniżonej stawki CIT w roku podatkowym, w którym rozpoczęły działalność. Korzystanie ze stawki preferencyjnej w kolejnych latach podatkowych jest uzależnione od spełnienia kryteriów przewidzianych dla małego przedsiębiorcy, które zostały przedstawione powyżej.

Krąg podmiotowy został dodatkowo uszczuplony przez ustawodawcę. Z możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania wykluczone zostały podatkowe grupy kapitałowe. Ponadto w odniesieniu do podatników utworzonych:

  • w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo
  • w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo
  • przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, albo
  • przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników

- nie stosuje się stawki preferencyjnej w roku podatkowym, w którym podatnik rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

Pomimo znacznego ograniczenia kręgu podatników mogących skorzystać z niższej podstawy, samo wprowadzenie piętnastoprocentowej podstawy opodatkowania należy ocenić jako pozytywne. Preferencyjna podstawa opodatkowania powinna istotnie zmniejszyć obciążenia podatkowe małych podatników.

Jeżeli są Państwo zainteresowani uzyskaniem szczegółowych informacji prosimy o kontakt z Jakubem Boberem - Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. , tel. + 48 71 781 84 70.

Krystian Medyński

Zwiększenie ochrony wspólników mniejszościowych w spółce z o.o.

W dniu 1 stycznia 2017 r. weszła w życie nowelizacja Kodeksu spółek handlowych, dokonująca między innymi zmian art. 236 i 237. Celem tej zmiany jest zwiększenie ochrony wspólników mniejszościowych spółki z ograniczoną odpowiedzialnością poprzez ułatwienie im wykonywania uprawnienia do zwoływania zgromadzenia wspólników i uzupełniania jego porządku obrad.

W art. 236 § 1 Kodeksu spółek handlowych uprawnieni wspólnicy, którzy występują o zwołanie zgromadzenia wspólników, mogą równolegle domagać się umieszczenia określonych spraw w porządku obrad tego zgromadzenia, którego zwołania żądają.

Nadto do art. 236 Kodeksu spółek handlowych dodano paragraf 11, mający na celu wzmocnienie uprawnienia wspólników mniejszościowych do żądania umieszczenia określonych spraw w porządku obrad najbliższego zgromadzenia wspólników.

Ochrona wspólników mniejszościowych spółki z o.o. została wzmocniona poprzez:

  • obniżenie minimalnego ustawowego progu uprawniającego do żądania umieszczenia określonych spraw w porządku obrad zgromadzenia wspólników z 1/10 do 1/20 kapitału zakładowego;
  • zmienienie terminu na zgłoszenie żądania przez wspólników z miesiąca na trzy tygodnie przed terminem zgromadzenia wspólników,
  • zobowiązanie zarządu spółki do wprowadzenia zaproponowanych spraw do porządku obrad zgromadzenia i poinformowania o tym wspólników w trybie właściwym dla zwołania zgromadzenia.

Jeżeli są Państwo zainteresowani uzyskaniem szczegółowych informacji prosimy o kontakt z Krystianem Medyńskim – Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. , tel. + 48 71 781 84 70

Sławomir Szczerba

ADR (ang. Alternative Dispute Resolution) – czyli pozasądowe rozpatrywanie sporów konsumenckich.

W dniu 10 stycznia weszła w życie ustawa o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich (dalej „ustawa”), wdrażająca do polskiego systemu prawnego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/11/UE z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmianę rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE.

Ustawa ta otwiera możliwość pozasądowego rozwiązania sporów między konsumentem, a przedsiębiorcą. I choć dla większości przedsiębiorców udział w pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich jest dobrowolny, ustawa nakłada nowe obowiązki, o których przedsiębiorcy koniecznie powinni pamiętać.

Podstawowym założeniem wprowadzonych zmian jest umożliwienie konsumentowi rozstrzygnięcia sporu z przedsiębiorcą przez podmiot trzeci („podmiot uprawniony”), który zagwarantuje szybkie i obiektywne rozwiązanie zaistniałego sporu bez konieczności korzystania z drogi sądowej. Rozwiązanie sporu ma nastąpić w ciągu 90 dni od momentu dostarczenia do podmiotu wymaganych dokumentów, a postępowanie powinno być bezpłatne, chyba że w swoim regulaminie podmiot uprawniony przewiduje pobieranie od konsumentów opłat. Opłaty powinny być jednak na tyle niskie, aby ich łączna wysokość nie utrudniała znacząco konsumentowi dostępu do pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich.

W związku z tym, że ustawę stosuje się do rozwiązywania sporów konsumenckich między konsumentem mającym miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej a przedsiębiorcą mającym siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z ustawy skorzystać może każdy obywatel Unii Europejskiej, jeśli tylko jego spór dotyczył będzie relacji z przedsiębiorcą mającym siedzibę w Polsce.

W przypadku zdecydowanej większości podmiotów udział w pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich jest dobrowolny i aby z niego skorzystać zgodę muszą wyrazić obie strony sporu. Przedsiębiorca, który zobowiązał się albo jest obowiązany na podstawie odrębnych przepisów do korzystania z pozasądowego rozwiązywania sporów z konsumentami powinien poinformować konsumentów o podmiocie uprawnionym, który jest właściwy dla tego przedsiębiorcy. Informacja ta powinna obejmować co najmniej adres strony internetowej podmiotu uprawnionego, a także zostać udostępniona na stronie internetowej przedsiębiorcy, jeżeli przedsiębiorca taką prowadzi oraz we wzorcach umów zawieranych z konsumentami, o ile przedsiębiorca takie stosuje.

Niezależnie od okoliczności, czy przedsiębiorca zdecydował się dobrowolnie poddać pozasądowemu rozwiązywaniu sporów sądowych, ustawa nakłada na przedsiębiorcę szereg obowiązków informacyjnych, których spełnienie jest obligatoryjne.

I tak, w przypadku, gdy w następstwie złożonej przez konsumenta reklamacji spór nie został rozwiązany (np. reklamacja zastała odrzucona), przedsiębiorca powinien przekazać konsumentowi oświadczenie o zamiarze wystąpienia z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich albo zgodzie na udział w takim postępowaniu albo odmowie wzięcia udziału w postępowaniu w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich. Oświadczenie takie powinno zostać przekazane konsumentowi na papierze lub innym trwałym nośniku. Co ważne, jeżeli przedsiębiorca nie złoży żadnego oświadczenia, uznaje się, że wyraża zgodę na udział w postępowaniu w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich.

Przedsiębiorcy powinni zatem pamiętać, aby nie tylko nie pozostawiać reklamacji bez odpowiedzi, ale aby w ewentualnych odmowach zamieszczać stosowne oświadczenie dotyczące ADR w przedmiocie zgody lub jej braku. Przedsiębiorcy powinni również pamiętać, że ustawa nie wyłącza uprawnienia konsumenta do skierowania sprawy do sądu powszechnego tylko dlatego, iż ten dysponuje innymi, alternatywnymi metodami rozstrzygania sporów, albo że z nich skorzystał. Bezskuteczne są bowiem postanowienia umowy zawartej przez przedsiębiorcę z konsumentem przed powstaniem sporu, na podstawie których złożenie wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie pozasądowego rozwiązywania sporów konsumenckich wyłącza prawo konsumenta do wytoczenia powództwa przed sądem powszechnym.

Jeżeli są Państwo zainteresowani uzyskaniem szczegółowych informacji prosimy o kontakt ze Sławomirem Szczerbą - Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. , tel. + 48 71 781 84 70.

Powyższe materiały mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady prawnej. Jeżeli są Państwo zainteresowani uzyskaniem szerszych informacji, prosimy o kontakt z Kancelarią.