Zaufanie Klientów

rzetelność i fachowość

Zapraszamy do zapoznania się z nowym Newsletterem KPG, w którym m.in. omawiamy planowane nowelizacje ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych oraz Kodeksu cywilnego.

Krystian Medyński

Zmiany w zatrudnianiu pracowników tymczasowych.

Obecnie trwają prace nad projektem nowelizacji ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych. Głównym celem projektowanych zmian ma być podniesienie standardów pracy tymczasowej, warunków zatrudnienia pracowników tymczasowych i bezpieczeństwa prawnego pracodawców użytkowników korzystających z usług agencji pracy tymczasowej.

Jedna z głównych zmian ma dotyczyć długości okresu zatrudniania pracownika tymczasowego przez jednego pracodawcę. Zgodnie z obowiązującymi obecnie przepisami pracodawca może zatrudniać pracownika tymczasowego przez 18 miesięcy w ciągu kolejnych 36 miesięcy.

Od 1 czerwca 2017 r., kiedy zmiany najprawdopodobniej wejdą w życie, możliwy okres tymczasowego zatrudnienia przez 18 miesięcy w ciągu 36 miesięcy będzie obowiązywał nadal, niezależnie jednak od liczby agencji, które kierują pracownika do pracy, co jest istotnym novum. Pracodawcy nie będą go mogli przekroczyć niezależnie od typu podpisanej umowy. Liczyć się będą zarówno umowy cywilnoprawne, jak i umowy o pracę tymczasową.

Kolejną istotną zmianą ma być przedłużenie umów ciężarnych pracownic tymczasowych do dnia porodu. Proponuje się uchylenie art. 13 ust. 3 ustawy, który obecnie wyłącza stosowanie względem pracownic tymczasowych art. 177 § 3 Kodeksu pracy, stanowiącego, że umowa o pracę zawarta na czas określony albo na okres próbny przekraczający jeden miesiąc, która uległaby rozwiązaniu po upływie trzeciego miesiąca ciąży, ulega przedłużeniu do dnia porodu.

Nowelizacja ustawy doprowadzi więc do sytuacji, kiedy pracownicom tymczasowym, którym umowa uległaby rozwiązaniu po upływie 3 miesiąca ciąży, następowałoby z mocy prawa przedłużenie umowy do dnia porodu. W konsekwencji taka pracownica otrzymywałaby po porodzie zasiłek macierzyński.

Celem takiego rozwiązania miałoby być zrównanie sytuacji prawnej pracownic w ciąży zatrudnionych na podstawie umów na czas określony na podstawie przepisów Kodeksu pracy i pracownic w ciąży wykonujących pracę tymczasową na podstawie przepisów ustawy.

Obecnie projekt znajduje się na etapie prac w rządzie. Nie wiadomo więc jeszcze, czy i w jakim kształcie ostatecznie wejdzie w życie.

Jeżeli są Państwo zainteresowani uzyskaniem szczegółowych informacji prosimy o kontakt z Krystianem Medyńskim – Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. , tel. + 48 71 781 84 70

Paulina Tomaszczuk

Modyfikacja reguł odpowiedzialności solidarnej inwestora w procesie budowlanym prawdopodobnie już od 1 czerwca 2017 r.

W dniu 7 kwietnia 2017 r. Sejm uchwalił ustawę o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia dochodzenia wierzytelności. Planowane zmiany mają wejść w życie z dniem 1 czerwca 2017 r., jednak proces legislacyjny nie został jeszcze zakończony - ustawa oczekuje na podpis Prezydenta.

Przedmiotową ustawą mają zostać wprowadzone m.in. zmiany w art. 647 (1) Kodeksu Cywilnego, który ustanawia solidarną odpowiedzialność inwestora i wykonawców za wynagrodzenie należne podwykonawcy.

Stosowanie dotychczasowej regulacji było źródłem licznych sporów sądowych i niejednolitego orzecznictwa. Wątpliwości związane z art. 647 (1) Kodeksu Cywilnego dotyczyły m.in. formy zgody inwestora - czy zgoda ta może mieć charakter dorozumiany, momentu udzielenia zgody - czy zgoda inwestora musiała zostać wyrażona przed zawarciem umowy o roboty budowlane (ich wykonaniem), czy też może posiadać charakter następczy, czy inwestor może zwolnić się od obowiązku wypłaty wykonawcy całego wynagrodzenia powołując się na to, że zapłacił wynagrodzenie należne podwykonawcom, czy dla wywołania skutków prawnych, o których mowa w art. 647(1) § 5 Kodeksu cywilnego, przedstawienie inwestorowi umowy z podwykonawcą (względnie zakomunikowanie mu istotnych postanowień tej umowy) może zostać dokonane przez podmiot inny niż wykonawca.

Planowane zmiany mają na celu wyeliminowanie powyższych wątpliwości oraz mają zwiększyć pewność sytuacji prawnej uczestników procesu budowlanego oraz bezpieczeństwo obrotu, a także zachęcić inwestorów do większej staranności w wyborze kontrahentów.

Nowelizacja art. 647 (1) Kodeksu cywilnego zakłada:

  • ograniczenie obowiązku uzyskiwania zgody inwestora,
  • umożliwienie podwykonawcy zgłoszenia inwestorowi wykonywanych przez niego robót bez konieczności przedstawiania umowy podwykonawczej lub jej projektu,
  • rezygnację z rozróżnienia sprzeciwu i zastrzeżeń inwestora,
  • wprowadzenie 30-dniowego terminu na sprzeciw inwestora,
  • zastrzeżenie formy pisemnej pod rygorem nieważności dla zgłoszenia podwykonawcy i sprzeciwu inwestora,
  • ograniczenie odpowiedzialności inwestora do wysokości wynagrodzenia należnego wykonawcy za analogiczny zakres robót, wynikającej z umowy głównej,
  • solidarną odpowiedzialność inwestora za wynagrodzenie należne dalszym podwykonawcom.

Szczegółowe wyjaśnienie każdej z wprowadzanych zmian znajdziecie Państwo w kolejnych wydaniach Newslettera.

Jeżeli są Państwo zainteresowani uzyskaniem szczegółowych informacji prosimy o kontakt z Pauliną Tomaszczuk – Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. , tel. + 48 71 781 84 70

Katarzyna Musiałek

Prowadzenie i przechowywanie dokumentacji pracowniczej – planowane zmiany od 1 czerwca 2018 r.

Projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku ze skróceniem okresu przechowywania akt pracowniczych oraz ich elektronizacją z dnia 9 lutego 2017 r. przewiduje możliwość prowadzenia dokumentacji pracowniczej w formie elektronicznej oraz skraca obowiązkowy okres jej przechowywania.

Zgodnie z projektowaną nowelizacją art. 94 pkt 9 a) Kodeksu pracy pracodawca będzie obowiązany do prowadzenia dokumentacji pracowniczej w formie papierowej lub elektronicznej. Pracodawca według własnego wyboru będzie mógł więc zmienić postać, w której prowadzi i przechowuje dokumentację pracowniczą. Zasady i sposób zmiany postaci dokumentacji pracowniczej szczegółowo określa projektowana nowelizacja. Projekt wskazanej wyżej ustawy zrównuje moc prawną dokumentacji w postaci elektronicznej i dokumentacji w postaci papierowej, przewidując, że dokumentacja pracownicza prowadzona i przechowywana w postaci elektronicznej jest równoważna z dokumentacją pracowniczą prowadzoną i przechowywaną w postaci papierowej.

Ponadto projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku ze skróceniem okresu przechowywania akt pracowniczych oraz ich elektronizacją wprowadza istotną zmianę w zakresie obowiązkowego czasu przechowywania dokumentacji pracowniczej, skracając go z 50 lat do 10 lat. Zgodnie z projektowanym brzmieniem przepisu art. 94 pkt 9 b) Kodeksu pracy pracodawca będzie miał obowiązek przechowywać dokumentację pracowniczą w sposób gwarantujący zachowanie jej poufności, integralności oraz dostępności, w warunkach niegrożących uszkodzeniem lub zniszczeniem przez okres 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym stosunek pracy uległ rozwiązaniu lub wygasł, chyba że odrębne przepisy przewidują dłuższy okres przechowywania.

Wskazana wyżej nowelizacja, zgodnie z art. 15 projektu ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku ze skróceniem okresu przechowywania akt pracowniczych oraz ich elektronizacją, ma wejść w życie z dniem 1 czerwca 2018 r. Obecnie prace legislacyjne nad wyżej wskazanym projektem ustawy są jeszcze w toku. O jej uchwaleniu przez Sejm oraz podpisaniu przez Prezydenta będziemy Państwa informować w kolejnych wydaniach Newslettera.

Jeżeli są Państwo zainteresowani uzyskaniem szczegółowych informacji prosimy o kontakt z Katarzyną Musiałek - Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. , tel. + 48 71 781 84 70

Jakub Bober

Projekt nowej ustawy o ochronie danych osobowych opublikowany na stronie Ministerstwa Cyfryzacji.

W dniu 28 marca 2017 r. na stronie www Ministerstwa Cyfryzacji opublikowany został tzw. „wstępny” projekt nowej ustawy o ochronie danych osobowych. Celem wprowadzenia nowej ustawy jest „zapewnienie pełnej skuteczności normom przewidzianym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679”.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE zwane jest także „ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych”. Przedmiotowe rozporządzenie stanowi filar nowego systemu ochrony danych osobowych w Unii Europejskiej przystosowujący przepisy do wyzwań stawianych przez XXI wiek. Rozporządzenie 2016/679 wejdzie w życie w dniu 25 maja 2018 r.

Rozporządzenia Unii Europejskiej obowiązują bezpośrednio, co oznacza, że nie jest wymagana dodatkowo transpozycja zawartego w rozporządzeniach prawa do krajowych porządków prawnych ani inne dodatkowe działanie legislacyjne Państw Członkowskich. Tym niemniej, polski ustawodawca w celu zagwarantowania wspomnianej skuteczności i efektywności stosowania przepisów rozporządzenia, a także doprecyzowania procedury europejskiej współpracy administracyjnej, zdecydował się przygotować ustawę.

Projekt ustawy zawiera: przepisy ogólne, przepisy regulujące postępowanie w sprawie naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych, europejską współpracę administracyjną, postępowanie kontrolne, administracyjne kary pieniężne, odpowiedzialność cywilną i kwestie związane z inspektorami ochrony danych. Ustawa wprowadza nowy organ państwowy - Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, który ma zastąpić Generalnego Inspektora Danych Osobowych. Istotnym novum jest zmiana postępowania w sprawie naruszenia prawa ochrony danych z dwuinstancyjnego na jednoinstancyjne z możliwością dokonania autokorekty decyzji przez organ.

Jeżeli ustawa o ochronie danych osobowych wejdzie w życie w proponowanym kształcie, w przypadku naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych, możliwe będą trzy drogi dochodzenia praw przez osoby pokrzywdzone:

  • wystąpienie do organu a następnie do sądu administracyjnego;
  • wystąpienie do organu i do sądu powszechnego;
  • wystąpienie do sądu powszechnego.

Ponadto za sam fakt naruszenia przepisów o ochronie danych nowy Urząd Ochrony Danych Osobowych będzie mógł nałożyć dotkliwe kary finansowe. Zgodnie z ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych Urząd będzie mógł nałożyć karę w wysokości 4% rocznego obrotu przedsiębiorstwa lub w wysokości do 20 mln euro.

Projekt ustawy ma charakter wstępny. Jego postanowienia mogą ulec zmianom przed skierowaniem projektu do Sejmu. Zaznaczyć należy, że ustawa o ochronie danych osobowych ma tworzyć spójny system z rozporządzeniem 2016/679. Także samo rozporządzenie nakłada liczne obowiązki na przedsiębiorców przetwarzających dane osobowe takie jak np. obowiązek przeprowadzania analiz ryzyka i potencjalnego wpływu zamierzonego przetwarzania na prawa i wolności osób fizycznych.

O szczegółowych rozwiązaniach nowego rozporządzenia oraz dalszych losach legislacyjnych nowej ustawy o ochronie danych osobowych będziemy Państwa informować w kolejnych wydaniach Newslettera.

Jeżeli są Państwo zainteresowani uzyskaniem szczegółowych informacji prosimy o kontakt z Jakubem Boberem - Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. , tel. + 48 71 781 84 70

Powyższe materiały mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady prawnej. Jeżeli są Państwo zainteresowani uzyskaniem szerszych informacji, prosimy o kontakt z Kancelarią.